تبليغاتX
اورامان

اورامان

زین میان تیغ بما آخته ای یعنی چه / بازم از پای در انداخته ای یعنی چه

و ای کاش ..................................................................................

............................................................................................................

......................................................................................................................

...............................................................................................................................

........................................................................................................................................

ای کاش های این سال هایم آنقدر زیاد شده اند

که از ترس دست زدن به این پوشه ها فقط تلنبار میکنمشان

ایکاش چیزی بلد بودم

کاری مثل نوشتن مثل نگفتن مثل حرکت کردن مثل رفتن مثل ماندن

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1391ساعت 10:3 قبل از ظهر  توسط طیبه  | 

..که اینقدر کاه این چاردیواری گل می شود بر سرم.
مرگ زیر پلکهام راه می رود..
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391ساعت 9:52 قبل از ظهر  توسط طیبه  | 

آغوشت

برای این وحشی ترین انسان نخستین

غاری است که

اندامت را به آتش میکشد

جایی که انگار اولین بار است بوی انسان

...

من دیگر نمیتوانم

تو دیگر نمیتوانی

...

فرزندانمان دیگر نمیتوانند

هیچکس دیگر نمیتواند

...

گناهش پای تو و چشم های معصومت

که ریشه اش را بنا کردی مرد!!!


+ نوشته شده در  یکشنبه ششم آذر 1390ساعت 1:32 بعد از ظهر  توسط طیبه  |